رباعی شمارهٔ ۲۶۸
ابوسعید ابوالخیراول که مرا عشق نگارم بربود
همسایه من ز ناله من نغنود
واکنون کم شد ناله چو دردم بفزود
آتش چو همه گرفت کم گردد دود
اول که مرا عشق نگارم بربود
همسایه من ز ناله من نغنود
واکنون کم شد ناله چو دردم بفزود
آتش چو همه گرفت کم گردد دود