رباعی شمارهٔ ۲۹۴
ابوسعید ابوالخیرآن رشته که بر لعل لبت سوده شود
وز نوش دهانت اشک آلوده شود
خواهم که بدین سینه چاکم دوزی
شاید که ز غمهای تو آسوده شود
آن رشته که بر لعل لبت سوده شود
وز نوش دهانت اشک آلوده شود
خواهم که بدین سینه چاکم دوزی
شاید که ز غمهای تو آسوده شود