رباعی شمارهٔ ۳۳۷
ابوسعید ابوالخیرهر لقمه که بر خوان عوانست مخور
گر نفس ترا راحت جانست مخور
گر نفس ترا عسل نماید به مثل
آن خون دل پیر زنانست مخور
هر لقمه که بر خوان عوانست مخور
گر نفس ترا راحت جانست مخور
گر نفس ترا عسل نماید به مثل
آن خون دل پیر زنانست مخور