رباعی شمارهٔ ۳۷۵
ابوسعید ابوالخیردارم گنهان ز قطره باران بیش
از شرم گنه فگنده ام سر در پیش
آواز آید که سهل باشد درویش
تو درخور خود کنی و ما درخور خویش
دارم گنهان ز قطره باران بیش
از شرم گنه فگنده ام سر در پیش
آواز آید که سهل باشد درویش
تو درخور خود کنی و ما درخور خویش