رباعی شمارهٔ ۳۹۲
ابوسعید ابوالخیردر عشق تو ای نگار پر کینه و جنگ
گشتیم سرا پای جهان با دل تنگ
شد دست ز کار و ماند پا از رفتار
این بس که به سر زدیم و آن بس که به سنگ
در عشق تو ای نگار پر کینه و جنگ
گشتیم سرا پای جهان با دل تنگ
شد دست ز کار و ماند پا از رفتار
این بس که به سر زدیم و آن بس که به سنگ