رباعی شمارهٔ ۵۶۴
ابوسعید ابوالخیرگر سقف سپهر گردد آیینه چین
ور تخته فولاد شود روی زمین
از روزی تو کم نشود دان به یقین
می دان که چنینست و چنینست و چنین
گر سقف سپهر گردد آیینه چین
ور تخته فولاد شود روی زمین
از روزی تو کم نشود دان به یقین
می دان که چنینست و چنینست و چنین