رباعی شمارهٔ ۵۹۰
ابوسعید ابوالخیرای شمع دلم قامت سنجیده تو
وصل تو حیات این ستم دیده تو
چون آینه پر شد دلم از عکس رخت
سویت نگرم ولیک از دیده تو
ای شمع دلم قامت سنجیده تو
وصل تو حیات این ستم دیده تو
چون آینه پر شد دلم از عکس رخت
سویت نگرم ولیک از دیده تو