شمارهٔ ۱۰۴

به چراگاه چو در شد سپه انجم

کوفتندی بسر سبزه غزالان سم

شاخ بزغاله شکستند و حمل گردید

حامل از نطفه خورشید نه از انجم

بره پیوست به آهو سر شب زان پیش

که شود پیدا از گرگ سحرگه دم

باغ آراست تن از خلعت نوروزی

چون شغالی که همی زد اندرخم

گربه بید آمد چون مرغ بشاخ اندر

پوستین کرد به دوش از خز و از قاقم

ارغوان دیبه گلگونه ببر پوشید

با دو صد کشی چون سیده جرهم

لاله بر کرسی بنشست وصبا بروی

آیت الکرسی برخواند و قل اللهم

سوره فیل بخواندند ابابیلان

خوانده مرفاختگان سوره الهیکم

خنک اسفند بدی چون جمل عسکر

فروردین همچون سالار غدیر خم