بخش ۶۷ - پادشاهی یزدگرد

چو شد پادشاه بر جهان یزدگرد

مغان را سراسر همه کرد گرد

بدیشان چنین گفت کز بخردی

نبایست هشتن ره ایزدی

گر اندر جهان داد بپرا کنیم

همان به زبیداد گنج آکنیم

بد و نیک چون هر دو می بگذرد

خنک آن که گیتی به بد نسپرد

نباید به مردم بدی پیشه کرد

به نیکی همی باید اندیشه کرد

اگرچه یهود است و ترسا کسی

نباید که آزرده گردد بسی

بکوشیم و پیوسته داد آوریم

مبادا زبیداد یاد آوریم

بزرگان بر او خوانده اند آفرین

که بی تو مبادا کلاه و نگین

در ایام او بود ارکادیوس

به روم اندرون صاحب پیل و کوس

پسر بود او را یکی خردسال

که خواندش تیودوز فرخنده فال

یکی نامه بنوشت نزدیک شاه

سپردش تیودوز و گنج و سپاه