شمارهٔ ۶۷۲

به پیری چو نوجوانان تا کیم دل مست می باشد

جوانی تا به پیری پیری آخر تا به کی باشد

سخن با کس نمی گویم نفس از من نمی خیزد

مگر در مجلس جمعی که آنجا ذکر وی باشد

ز فرمان دل مجنون پریشانند اهل دل

پریشانی کشد آن حی که مجنون میر حی باشد

چو قولت نشنوم ناصح نصیحت هر نفس تا کی

بهل تا یک نفس گوشم به قول چنگ و نی باشد

ز داغ لاله رخساران به مردن دل بنه اهلی

که جز مردن دل ما را دوای درد کی باشد