شمارهٔ ۶۸۵

گل به یاد عارضت دل را گشادی می دهد

نیست چون روی تو اما از تو یادی می دهد

از تو چون نالم که این جورم نه امروز است و بس

بخت من دایم مرا کافرنهادی می دهد

گرچه بیداد توام از گریه می سوزد ولی

کشته لعل توام کز خنده دادی می دهد

خوش بهشتی نقد دارد در جهان هرکس که یافت

مجلس عیشی که ساغر حورزادی می دهد

اهلی از نرد فلک غافل مشو گر عاقلی

نیست بی مکری گرت نقش مرادی می دهد