شمارهٔ ۶۷ - در مدح گوید

ای عکس از آفتاب ترا همبر آینه

کس را چه حد که تیز بیند در آینه

چون عکس خود در آینه بینی و لب گزی

او هم ز دیدن تو گزد لب در آینه

عیسی نماید از فلک آبگینه رنگ

چون پرتو جمال تو افتد در آینه

تسخیر عکس روی تو آیینه کرد از آن

در شیشه کرده است پری راهر آینه

آیینه شد ز عکس تو بتخانه ایصنم

گر باورت زمن نشود بنگر آینه

عکس رخت چو شمع برو افکند شود

در وصف روت شمع زبان آور آینه

سخنش گلو مگیر که ترسم ز عکس تو

خونش برو فتد چو گل احمر آینه

چون بوسه خواهم از تو جوابت بجز نه نیست