شمارهٔ ۱۳
اهلی شیرازیای گل که غم تو خار ره گشت مرا
بی سرو قدت عمر تبه گشت مرا
از بسکه بدل چو لاله ناخن زده ام
خون در بنه ناخنان سیه گشت مرا
ای گل که غم تو خار ره گشت مرا
بی سرو قدت عمر تبه گشت مرا
از بسکه بدل چو لاله ناخن زده ام
خون در بنه ناخنان سیه گشت مرا