شمارهٔ ۷۱
اهلی شیرازیهر چند که صیت شعرم ظ آفاق شنفت
کس گرد غمی به مهرم از چهره نرفت
هرگز دل من ز مهر کس شاد نشد
هرگز گل شادی من از کس نشکفت
هر چند که صیت شعرم ظ آفاق شنفت
کس گرد غمی به مهرم از چهره نرفت
هرگز دل من ز مهر کس شاد نشد
هرگز گل شادی من از کس نشکفت