شمارهٔ ۲۲۴اهلی شیرازیرباعیاتتا کی ستمت بر دل نا شاد رسدفریاد کنیم و از تو بیداد رسدبر ناله و فریاد دلم پیک اجلفریاد رس است گر بفریاد رسد