شمارهٔ ۴۶اهلی شیرازیساقینامهٔ رباعیساقی ز غم تو هر که مدهوش شودخاموش بود اگر چه در جوش بودخندان چو گل بهشت با دوزخ غماین کار مجردان خاموش بود
