شمارهٔ ۴۹ - مدح جمال الدین محمود بن عبداللطیف بن محمد بن ثابت خجندی

زهی بجان تو جاوید زنده جان خجند

چه سایه بخش همایی ز آشیان خجند

به هفت خاتم پیروزه دولت پیروز

نداده مثل تو پیروزه ی ز کان خجند

به عرصه ی که گران شد رکاب فکرت تو

هزار گنج روان گشت در عنان خجند

سریر ابلق دهر از تو رتبتی دارد

به کمترین لقب اعنی خدایگان خجند

بخاک و بوم خجند آسمان تفاخر کرد

که نام مرتبت اوست آسمان خجند

کنون که چرخ سپر دار بازوی تو بدید

ز ره فرو فکند تا ابد کمان خجند

ز بهر خدمت فرخنده طالع تو سزد

چو چرخ نقطه ورا آمده میان خجند

نهاده چابک تو نکته ایست پر معنی

که اصفهانش در آسود از زیان خجند

برای موکب میمون توبسا که نکوفت

سپهر پیر در دولت جوان خجند

بدان نمود قد این قبه بسته دود کبود

که باو وقایه شود گرد دودمان خجند