شمارهٔ ۱۱۸ - مدح فخرالدین عربشاه

خه خه تبارک الله ای ماه تو بجایی

کم زانکه هر مه آخر رویی بمانمایی

دل راز شست محنت جانرا ز دست انده

بی زلف بسته ی تو نبود همی رهایی

جانا بخاک پایت کو دستی تمام دارد

آن طره را کره زد اندر کره گشایی

طبعی چگونه بینی آن را بخوش حریفی

خلقی چگونه بینی زهره بخوش نوایی

با ما چو چنگ دامن عشرت کشیم درپای

زان نغمه های عالی درحضرت علایی

شهباز آستانه عشرت عربشه آن کاو

بر بال بوم بندد خاصیت همایی

آن کافتاب تربیت او بیک غیاث

در طبع مس پدید کند فعل کیمیایی

دست و می از سحاب کجا اصطناع فیضش

در خلقت جماد نهد قوت نمایی

افلاک دیده های کواکب سپید کرد

تا خاک درگهش ببرد بهر توتیایی

آن در رکاب دولت او صورت سپهری

و آن در شهاب خانه ی او قدرت سمایی