شمارهٔ ۸۱

باز دل در عشق رایی می زند

سنگ بر قفل بلایی می زند

از ملامت پشت دستی می خورد

بر سلامت پشت پایی می زند

تار اشکم بسته بر قد چو چنگ

خارج پرده نوایی می زند

زیر من زار است ترسم بگسلد

زانکه او بر نیم نایی می زند

عذر دارد گر ز من بیگانه شد

راه مهر آشنایی می زند

دست حکم او قوی کن تا به قهر

طبع سرکش را قفایی می زند

مطربی جستی درین نه طاق و بس

گرچه گه گه هوی و هایی می زند

بر سر افتاد از جهان نقد اثیر

هم چنان در کان روایی می زند