شمارهٔ ۱۳۷
اثیر اخسیکتیخه خه آن سوسن سیرابش بین
هی هی آن سنبل پر تابش بین
چستی سرو چمانش دیدی
مستی نرگس پرخوابش بین
خنده ای زد صدف لعل گشاد
رشته ی لولوی خوشابش بین
دیده ای آینه چهره ی روح
عکس خورشید جهان تابش بین
پسته بسته دهان آن گه نقل
از می آلوده دو عنابش بین
دلبران را رسن مشک بس است
چنبر غالیه ی نابش بین
تازه کن نور دو قندیل بصر
رکعت طاق دو محرابش بین
چه کنم قصه ز سر تا به قدم
فتنه را ساخته اسبابش بین
گر ندیدی تن بی توش اثیر
کمر لاغر بی تابش بین