شمارهٔ ۱۴۵
اثیر اخسیکتیباز دل را تازه شد درد کهن با یار نو
بوالعجب شکلی ست این درد کهن دلدار نو
گنبد نیلوفری ما را به تو خاری نهاد
ای گل دل ها فدای ضربت این خار نو
کار نو در پیش می باید گرفتن بعد از این
باز نو گردی بتا باید گرفتن کار نو
گرچه دل بس نازنین و ناز تو بس دلکش ست
دیر باید تا برآید دل به طبع بار نو
از تجمل ها همین دل کهنه داری ای اثیر
کم ز تو قیر مطر آبی در این بازار نو