شمارهٔ ۱۵۹
اثیر اخسیکتیدگر بار ای دل سنگین فتادی
عنان در دست بدعهدی نهادی
ز در دم نیش ها در رگ شکستی
ز چشمم چشمه ها بر رخ گشادی
فرامش کرده آن کز عشق صدبار
بمردی باز و وز مادر بزادی
ندارد مهله چندان از شب غم
که گرید بر وداع روز شادی
در این مقصوره پنهان می کنی یار
همان باری که صد بارش بدادی
نباشد عیب شاگردیت در شعر
که در صنعت به غایت اوستادی
اثیر امروز در پا اوفتاده ست
تو ظالم در پی او چون فتادی