شمارهٔ ۱۸۱
اثیر اخسیکتیگرد ماه از زلف عنبر می نهی
پیش جان از لعل شکر می نهی
حلقه در گوش دو زنجیر توام
از چه ام چون حلقه بر در می نهی
بر گل روی تو عشق آورده ام
هر دمم زان خار دیگر می نهی
چهره زردم به خون گردی نگار
سکه ها نیکو بر این زر می نهی
باقد جلدی که در پرواز عشق
سست بالان را بدان درمی نهی