شمارهٔ ۶۱

آن خداوندی که او بر پادشاهان پادشاست

مستحق عدت و مجد و جلال و کبریاست

گر به دل خدمت کنی او را سزای خدمت است

ور به جان اورا ثناگویی سزاوار ثناست

اوست معبودی به وصف لایزال و لم یزل

لم یزل او را سریر و لایزال او را سراست

زنده او را دان و هست او را شناس از بهر آنک

زنده دایم وجود و هست جاویدان بقاست

حکم او بی علت است و صنع او بی آلت است

ذات او بی آفت است و ملک او بی منتهاست

دانش او بی محال و بخشش او بی عدد

گفته ی او بی مجاز و کرده ی او بی خطاست

از ازل گر بنگری پیوسته بینی تا ابد

قسمتی در هر چه خواهی حکمتی در هرچه خواست