شمارهٔ ۱۳۸

جشن خزان به خدمت شاه جهان رسید

رایت ز کوهسار به صحرا درون کشید

از عکس رایت وی و از نور آفتاب

وز جام می سه صبح بهک جای بردمید

شرط است اگر کنند به جشنی چنین نشاط

وقت است اگر خورند به وقتی چنین نبید

خاصه که شاه ما ز سمرقند بر مراد

با شادکامی آمد و با فرخی رسید

شاهی به آفرین که زبس رحمت و کرم

گویی خداش از کرم و رحمت آفرید

اندر جهان گرفتن و در ملک داشتن

گردون چنو نزاد و زمانه چنو ندید

او سایه خدای به قول پیمبرست

کز عدل بر شریعت او سایه گسترید

مشتاق عدل او شد و محتاج عفو او

هرکس که در جهان خبر و نام او شنید

جان صلاح در تن دولت قرار یافت

تا او به تیغ داد گلوی ستم برید

او را گزید بخت ز شاهان روزگار

فرخ کسی که خدمت درگاه او گزید