شمارهٔ ۷۹۵

ثمر از نخل عیش دهر غیر از غم نمی بینم

به جز حرمان ثمر از کشته عالم نمی بینم

مسیحم گر طبیب آید که جز دردت نمی خواهم

که غیر از زخم پیکانت به دل مرهم نمی بینم

دمی گر همدمم باشی و بگذاری لبم بر لب

همان دم جان دهم چون جز لبت همدم نمی بینم

نشسته می کشان غمناک گرداگرد میخانه

بهشتست این چرا در او دل خرم نمی بینم

چه طوفان دید دوش از اشک یارب مردم چشمم

که امشب هفت دریا را به جز شبنم نمی بینم

ببستم دیده بر اغیار بگشودم در دل را

که بینم یار بی اغیار آن را هم نمی بینم

نپندارم ملک چون ما بود سرمست عشق تو

که من این ذوق را جز در بنی آدم نمی بینم

گدای کوی میخانه بسی خاتم به جم بخشد

به دست جم اگرچه غیر یک خاتم نمی بینم

در تو برتر از عرش است ای دست خدا الحق

که من عرش برین را آنچنان اعظم نمی بینم