شمارهٔ ۱۰۷۶

تو ای دو دیده بگو کز جگر چه می خواهی

تمام خون شد و آمد دگر چه می خواهی

ز هجر دیده یعقوب بستی ای یوسف

دگر ز جان پدر ای پسر چه می خواهی

ز مصر قند چه خواهی و شکر از اهواز

سخن بگوی و قند و شکر چه می خواهی

مرا ز تیر نظر مردمک به خون غلطید

از این زیاده ز اهل نظر چه می خواهی

درخت مهر و وفا داد بار جور و جفا

از این نهال به جز این ثمر چه می خواهی

ز دشت عشق سبکبار درگذر ای عقل

به روز بادیه پرخطر چه می خواهی

به سوی شهر بقا رخت بر ز ملک فنا

از این سراچه پرشور و شر چه می خواهی

از این سراب شتابان برو به چشمه خضر

چو بحر هست بگو کز شمر چه می خواهی

چو کار حشر بود با علی به روز حساب

بیا بگو که ز جای دگر چه می خواهی

گرفته ای شکن زلف یار آشفته

بگو ز حال خود آشفته تر چه می خواهی

به چشم خویش در آیینه بین رخ دلدار

ببند دم ز حدیث و خبر چه می خواهی