بخش ۲۶ - در جامعیت انسان و تطابق میان آفاق و انفس به مقتضای سنریهم آیاتنا فی الآفاق و فی انفسهم حتی یتبین لهم انه الحق و طریق معرفت نفس و خدا بحکم: من عرف نفسه فقد عرفه ربه.

تو به معنی جان جمله عالمی

هر دو عالم خود تویی بنگر دمی

لوح محفوظ است در معنی دلت

هر چه می جویی شود زو حاصلت

در حقیقت خود تویی ام الکتاب

هم ز خود آیات حق را بازیاب

صورت نقش الهی خود تویی

عارف اشیا کماهی خود تویی

تو به معنی برتری از انس و جان

هر چه بینی خود تویی نیکو بدان

انتخاب نسخه عالم تویی

سرشناس علم الآدم تویی

از کمال قدرتش بین بی شکی

کو دو عالم را نماید در یکی

نقش آدم را رقم نوعی زند