شمارهٔ ۳۴۹

ما عاشق مست آن لقاییم

معشوقه پرست بی نواییم

شیدایی عشق و بیخود از خود

مست می لعل جانفزاییم

بیگانه ز عقل و صبر و هوشیم

با عشق و جنون آشناییم

وقت است به در شویم از خود

در کوی قلندری درآییم

ما رند و قمارباز و بی باک

هم گوشه نشین و پارساییم

اوباش و حریف شاهد و می

هم صاحب ورد و با دعاییم

پیوسته شده ست جان به جانان

تا ما ز خودی خود جداییم

مایی و منی حجاب ره بود

مایی چو برفت ما نه ماییم

با دوست یکی شویم اسیری

از قید خودی اگر برآییم