شمارهٔ ۳۵۰

ز خود فانی و در عین بقاییم

وجود جمله موجودات ماییم

بجانان زنده جاوید گشتیم

ازآن دم کز خودی کلی فناییم

خدا را بین عیان در صورت ما

که ما قایم بهستی خداییم

جهان از پرتو ما گشت روشن

که ما هم نور ارضیم و سماییم

بما پیداست نقش جمله عالم

که ماآیینه گیتی نماییم

طلسم گنج معنی صورت ماست

حقیقت ما نقاب کبریاییم

نقاب مایی ما گر برافتد

شود پیدا که ما بی ما شماییم

جهان مرده هر دم زنده سازیم

که بحر رحمت بی منتهاییم

نه قطره بلکه بحر بی کرانیم

ز قید مایی ما چون جداییم

بملک فقر و معنی پادشاهیم

بصورت گر فقیریم و گداییم

جهان را پر ز خود بینیم آن دم

که از قید اسیری ما برآییم