شمارهٔ ۳۸۳
اسیری لاهیجیما در ازل بعشق تو افسانه بوده ایم
تا مست رند و عاشق و فرزانه بوده ایم
نام و نشان لیلی و مجنون نبد که ما
از عشق عقل سوز تو دیوانه بوده ایم
پیش از ظهور عالم و آدم ببزم انس
با تو حریف ساغر و پیمانه بوده ایم
ماآشنای عشق تو از روز فطرتیم
نه همچو مدعی ز تو بیگانه بوده ایم
زنار عشق تا که چو کفار بسته ایم
در کفر و دین عشق تو مردانه بوده ایم
مخمور و بیخودیم ازآن چشم پرخمار
مست چنین نه از می میخانه بوده ایم
مادر لباس فقر اسیری ز چشم غیر
دایم نهان چو گنج بویرانه بوده ایم
