شمارهٔ ۲۸

تویی که مشرق انوار و ذات اسمایی

تویی که قطره و موج و حباب و دریایی

تویی که آدم و نوح و خلیل و داودی

تویی که احمد و موسی و خضر و عیسایی

محیط مرکز افلاک و انجم و املاک

تویی که اصل اصول نهان و پیدایی

تویی که بحر حیاتی و کوه علم و یقین

تویی که جمله جهان را چو چشم بینایی

برون ز جان و جهانی و این و کیف و مکان

از آنکه جان و جهانی همیشه بیجایی

به نقش تست نموده نقوش جان وجهان

از آن جهت که تو هم اسم و هم مسمایی

جهان شدست اسیری اسیر قید دویی

تویی بملک حقیقت که فرد و یکتایی