شمارهٔ ۱۰۸

با مشک خطت یاد ز عنبر نکند کس

با شهد لبت میل بشکر نکند کس

فریاد که چندان ز وفای تو بمردم

گفتم که کنون جور تو باور نکند کس

از گریه کنم گل همه شب خاک درت را

تا روز ز بیداد تو بر سر نکند کس

یکبار گذر کن بسر خاک شهیدان

تا دعوی خون در صف محشر نکند کس

آذر ز وفا گشته سگش با تو برابر

شه را بگدا گرچه برابر نکند کس