شمارهٔ ۱۲۴

در آن ساعت که به گرد تو ای خودکام می گردم

دعا می گویم و آماده دشنام می گردم

کجا تاب شنیدن داری از قاصد پیامی را

که من از گفتنش بی صبر و بی آرام می گردم

نمی آید اجل سوی من و می گوید این مسکین

ز درد هجر خواهد مرد و من بدنام می گردم

ندارد احتیاج دام صیادی که من دارم

من آن صیدم که چون صیاد بینم رام می گردم

به شوق گل پریدم ز آشیان آذر ندانستم

که زود از بی پر و بالی اسیر دام می گردم