شمارهٔ ۱۳۹
آذر بیگدلیخوش آنکه شبی با تو سخن گویم و گریم
تو بشنوی و خندی و من گویم و گریم
گر در چمنم سوی قفس بینم و نالم
ور در قفسم حرف چمن گویم و گریم
رضوان چو دهد نار جنان سیب بهشتم
نستانم و پستان و زقن گویم و گریم
گر روز و شبی قامت و زلف تو نبینم
سرو چمن و مشک ختن گویم و گریم
هر کس بغریبان نظر مهر کند من
بیمهری یاران وطن گویم و گریم
بلبل دهن غنچه اگر بیند و نالد
من خنده ی آن غنچه دهن گویم و گریم