شمارهٔ ۳۰ - تاریخ ده خوایق که محمد حسین خان تعمیر کرد.

آرایش زمانه آقا حسین کامد

طبعش ببحر مایل دستش به جود شایق

در کارهای بسته فکرش کلید فاتح

بر سینه های خسته نطقش طبیب حاذق

سیمش ز دست ریزان چون خوی ز روی معشوق

بیمش ز دل گریزان چون دل ز دست عاشق

رخش جلالتش را ازپیش و پس همیشه

اقبال بوده قاعد توفیق بوده شایق

تیغش بسر فشانی دستش بدر فشانی

بر رستم است غالب بر حاتم است فایق

یال و دم سمندش سر حلقه ی ذوایب

پیچ و خم کمندش سر رشته ی علایق

در مرغزار کاشان کآمد چو باغ رضوان

دشتش تمام ریحان کوهش همه شقایق

زد توسنش چو بهرام بر ساحت دهی گام

وان ده خوایقش نام خود خالی از خلایق

بی رنگ کشتزارش چون روی زرد فاجر

بی آب چشمه سارش چون چشم تنگ فاسق

از لطف بینهایت آن منبع عنایت

بهر رفاه مخلوق بهر رضای خالق