شمارهٔ ۲۲ - حکایت
آذر بیگدلیشنیدم مگر زاهدی زرق کوش
دگر رند بیهوش پیمانه نوش
برفتند با هم رهی بی خلاف
به خم ریختند آب انگور صاف
یکی سرکه می خواست آن یک شراب
ببین تا فلک زد چه نقشی بر آب
خم سرکه شد باده ای نغز و خوش
خم باده شد سرکه ای بس ترش
چو بودند در کار خود ناتمام
یکی سوخت پاک و یکی ماند خام