ای مگس!
ای مگس ای دشمن نوع بشر ای همه از عقرب و افعی بتر در ره و در خانه و صحرا و باغ موجب دردسر و موی دماغ قصه پتیاره و مرگ سیاه قصه تست ای عدوی کینه خواه تاخته ناگه ز سوی آسمان آخته بر ص
۳ شعر از ملکالشعرا بهار
ای مگس ای دشمن نوع بشر ای همه از عقرب و افعی بتر در ره و در خانه و صحرا و باغ موجب دردسر و موی دماغ قصه پتیاره و مرگ سیاه قصه تست ای عدوی کینه خواه تاخته ناگه ز سوی آسمان آخته بر ص
دعوت او مسکن پر چرک تست مسکن پر چرک تو از شرک تست پاکی و پاکیزگی از دین بود مشرک و بیدین سگ چرکین بود چون مگس از اهرمن آمد پدید رغبت او جانب چرکی کشید ریشه ذات مگس اهریمنی است خلقت
بشنوی ار گفته پیر مغان گیری ازین دیو چه آه و فغان خلقتش از دیو شد این شوم ذات کشتن وی زان بود از واجبات مؤبدی این قصه خرفستران گوید و بس نکته حکمت در آن کیک و مله کژدم و مار و مگس