فقرۀ ۱۰۲
ملکالشعرا بهاربه یزدان آفرین کن و دل به رامش دار کت از یزدان فزایش به نیکویی رسد
به یزدان نخست آفرین بر شمار
پس آنگاه دل را به رامش سپار
کت افزایش آید ز یزدان پاک
ز رامش نگردد دلت دردناک
به یزدان آفرین کن و دل به رامش دار کت از یزدان فزایش به نیکویی رسد
به یزدان نخست آفرین بر شمار
پس آنگاه دل را به رامش سپار
کت افزایش آید ز یزدان پاک
ز رامش نگردد دلت دردناک