شمارهٔ ۱۴

شش جهت ملک را کار یکی در ده است

کز پس هفتم قران ملک به دست شه است

مادر هفت آسمان گرچه همه فتنه زاد

تا به مراد دلش حامله شد نه مه است

شه ره کون و فساد پاک شد از حادثات

یعنی از انصاف شاه بدرقه ای بر ره است

گرز گرانسنگ او مغز عدو سرمه کرد

دان که ازین ماجرا دیده ملک آگه است

همت یوسف لقاش هست بر تبت چنانک

وقت نظر پیش او دلو فلک در چه است

شخص عدو علتی است داروی او تیغ شاه

هم بخورد بی خلاف گرچه در آن مکره است

ای شه کسری عطا خسرو گردون رکاب

کز کف تو آفتاب همچو هلال از مه است

خصم ترا روزگار گرچه فریبی دهد

می سزد ای شیر دل کان سگ و این روبه است

آفت سایل شمار زر که نه در دست تست

حسرت خربان شمار خر که نه در بنگه است

دشمنت ار با هنر نیست مگر یار غار

پیش تو چون عنکبوت وقت سخن جوله است