شمارهٔ ۱۵

تا عالم است امید کسی زو وفا نشد

تا خاک بود درد دلی را دوا نشد

کس دانه ای نیافت ازین خرمن کبود

تا همچو دانه بسته دام فنا نشد

دهر دو رنگ و چرخ دو کیسه چه کار کرد

کان هر چه بد صواب به آخر خطا نشد

بر ساحل سعادت کلی که اوفتاد

آنکس که از مشیمه عالم جدا نشد

سر می برد معاینه گردون به دست قهر

جز بر سر بریده قد او دو تا نشد

گردن کسی که کرد یکی لحظه چون رباب

تا گوشمال یافته چون گردنا نشد

عالم به قول هیچ کس از فتنه سر نتافت

آهن به جد هیچ کسی کیمیا نشد

تا در میان خون کله سرکشان ندید