بخش ۱ - بسم اللّٰه الرّحمن الرّحیم

الحمد لخالق البرایا

والشکر لواهب العطایا

ای نام تو صدر هر کتابی

و آرایش فصل هر خطابی

مفتاح خزینۀ معانی

عنوان صحیفۀ امانی

منشور کمال لایزالی

طغرای مثال بی مثالی

مفتوحۀ درس هر سخن سنج

بر دل ز یقین گشاده صد گنج

ذات تو منزه از تغیر

عقل از تو فتاده در تحیر

هم اول بی بدایتی تو

هم آخر بی نهایتی تو

هم نامه نام هاست نامت

قانون نجات شد کلامت

بر هرچه رقم زدی ز هستی

بی منت خامه نقش بستی

از علم تو نقطه ای ست عالم

زان دایره نقطه ای ست آدم

در راه تو عقل حکمت اندیش

عاجز شده از حقیقت خویش

از عجز مقدسان افلاک

بگشاده زبان ما عرفناک

در مجلس خاص نحن اقرب

شد پیر خرد چو طفل مکتب

صنع تو ورای فرش غبرا

افراشته نه سپهر خضرا

سبحان اللٰه زهی خداوند

بی شبه و شریک و مثل و مانند

اوراست کمال پادشاهی

کس عارف او نشد کماهی

گه مشعل روز بر فروزد

تا بال غراب شب بسوزد

گه حجلۀ شب کند مطرا

تا جلوه دهد عروس مه را

از زلف شب است و عارض روز

کاین شاهد دهر شد دل افروز

اینت به معاش رهبری کرد

وانت به لباس رهبری کرد

صنعش که همه جهان بیاراست

از عشق درون جان بیاراست

بر صفحۀ دل علم روان کرد

آثار کمال خود عیان کرد

هردل که ز مهر او صفا یافت

از پرتو نور مصطفی یافت