شمارهٔ ۴٠ - ایضاً قصیده له در مدح علاءالدین محمد

این سعادت بین که باز اهل خراسان یافتند

وین کرامت بین که از تأیید یزدان یافتند

بودشان از آتش محنت جگرها تافته

چون خضر در ظلمت غم آب حیوان یافتند

با چنان نکبت که در وی غرقه بودند این گروه

حیرتم آمد از آن دولت که ایشان یافتند

با خرد گفتم که ای فرزانه پیر کاردان

از کجا بخت جوان این اهل حرمان یافتند

گفت از آنجا کآفتاب ملک را از لطف حق

سایه گستر بر سر اهل خراسان یافتند

سر فراز ربع مسکون آنکه با مردانگیش

داستان پور دستان جمله دستان یافتند

شاه دین پرور علاء ملت و دین کز شرف

آستان قدر او را اوج کیوان یافتند