شمارهٔ ۴٣ - قصیده ایضاً له در مدح طغا یتمور خان و تهنیت ورود او

ایدل بیار مژده که شاه جهان رسید

فرمانده ملوک زمین و زمان رسید

شاه جهان طغایتمور خان که ملک را

چون او رسید با تن آزرده جان رسید

چون عز پایبوس شهنشاه یافت تخت

پایش ز قدر بر سر هفت آسمان رسید

از خرمی بسان دل گل گل دلم

بشکفت چون شهنشه گیتی ستان رسید

جان من ضعیف ز محنت خلاص یافت

صد گونه راحتم بدل ناتوان رسید

منت خدایرا که سوی جویبار ملک

شاه جهانپناه چو سرو روان رسید

با مسند جلالت و با تخت خسروی

از رأی پیرو قوت بخت جوان رسید

از گلشن مکارم او بوی نوبهار

اهل زمانه را بگه مهرگان رسید

بودیم در کشاکش دوران روزگار

شاه آمد و بشارت امن و امان رسید

چون مه بر اوج مسند عزت نهاد پای

گفتی که گل بگلشن و گوهر بکان رسید