شمارهٔ ۶٨ - قصیده

یارب این نکهت عنبر ز کجا می آید

گر نه از صحن چمن باد صبا می آید

معتدل گشت هوا وز اثرش عالم پیر

خوش تر و تازه تر از عهد صبیٰ می آید

گل به صد غنج رخ از غنچه برون می آرد

وز طرب بلبل خوشگو به نوا می آید

بر درختان چمن بس که در افشاند سحاب

شاخ را بین که چه با برگ و نوا می آید

لاله سرخی ز تف آتش خور می گیرد

خاک را آب رخ از لطف هوا می آید

چون نسیم سمن آید گه شبگیر ز باغ

مرغ جان را به سمنزار هوا می آید

دست فراش صبامسند فیروزه نهاد

ز آنک سلطان گل از پرده سرا می آید

غنچه بسیار زر ساو ز دل بیرون کرد