شمارهٔ ۵۵٧

سیوال کرد ز من سایلی که ای درویش

ترا عیال همی بینم و نبینم مال

بگو که وجه معاش از کجا همی سازی

کنون بصورت ماضیت چون نبینم حال

جواب دادم و گفتم که ای سلیم القلب

چه حاجت اهل خرد را در اینقضیه سیوال

یقین شناس که نان باز می نخواهد داشت

کریم بار خدایی که داد جان بعیال