شمارهٔ ۴۰۵

ای پسته شیرینت شکر خایی خوش

وی در سرم از زلف تو سودایی خوش

در بتکده ها چون تو بتی نتوان یافت

شنگی خوش و شوخی خوش و رعنایی خوش