شمارهٔ ۲۳ - در مدح شمس الملک

خیز ای کشیده حسن تو بر آفتاب خط

کامد پدید بر مهت از مشک ناب خط

گویی به پشت گرمی تاب و رخت کشید

گردون ز تار زلف تو بر آفتاب خط

لعلت ز بهر نرگس خونخوار تا نوشت

بر دیده و دل من بی صبر و خواب خط

دایم خیال او بر چشمم چو ساغریست

کآرد بر قنینه بخون شراب خط

بر آب چهره خط چه نگاری که نزد عقل

بی آبی آن کند که نگارد بر آب خط

ممزوج حسن و لطف ترا فسخ می کند

آری محقق است درین یک دوباب خط

تا بر لب تو خامه تقدیر خط نگاشت

در حیرتست خامه و در اضطراب خط

نی نی که از لب تو چنان فخر می کند

کز نوک کلک صاحب عالیجناب خط

والا عماد دولت و دین کز بنان اوست

منصور تیغ و خسرو مالک رقاب خط

خطی اگر کشد قلم اعتراض او

بر روز روشن و شب ظلمت نقاب خط