شمارهٔ ۳۵ - مژده دولت را که باز آمد سوی اقلیم جاه

مژده دولت را که باز آمد سوی اقلیم جاه

صاحب صاحبقران در سایه ظل اله

بر سپهر افکنده سایه در جهان گسترده عدل

هم جهانش زیر دست و هم سپهرش زیر گاه

آصف جمشید دین جمشید شادروان فضل

پادشاه ملک داد و داد ملک پادشاه

صاحب سیف و قلم صدری که تیغ و خامه اش

پادشاهی را شکوهند و وزارت را پناه

شمس دین و ملک دستوری که دست حفظ او

دارد اندر عین آب اجزاء خاکی را نگاه

آنکه گر یاد آرد از ماضی باستقبال او

باز گردانند روز و شب عنان سال و ماه

گر نبودی عنصرش را طینت آدم خمیر

کی فکندی بر عصا آدم نظر ثم اجتباه

ورنه صدرش تربیت کردی بدولت جاه را

گر نکردی از جهانداران سر افرازی بجاه