شمارهٔ ۱۲
امامی هرویدر محیطی فکنده ام زورق
که دو عالم از اوست مستغرق
نه نوان زورق از محیط شناخت
نه وجود محیط از زورق
آب شد زورق وز سیر آسود
اینت معنی مشکل و مغلق
هستیت را جز این نشانه نبود
که شود غرق نیستی مطلق
کفر و اسلام و سنت و بدعت
اصطلاحیست در میان فرق
نور خورشید بر سپهر یکیست
شد تفاوت میان صبح و شفق
بعنایت ببین که اصل وجود
نشود مختلف بهیچ نسق
حق پرستی و ما و من گویی
راه گم کرده ای زهی احمق
ما و حق لفظ احمق است به هم
چو ز ما بگذری چه ماند حق